Andresadas

Un artigo para comezar o 2006... Pois non che sei que dicir... Os dous primeiros días do ano padecendo a resaca de aninovo, unha festa con traxe, baile e unha copa tras outra... Poucos recordos para unha noite longa que pasa voando... Por que todo o bo sucede nun suspiro? O placer é algo fugaz, non embargantes a dor é constante, perseverante e duradeira... A carón dos teus amigos, e non tan amigos pero coñecidos que levas tempo sen ver... Pero é unha noite para recordar, incluso para aqueles que renegaron da festa, e quedaron na casa, ben durmindo, ben mirando as galas das canles de televisión ou tomando champán co calor do fogar...

Por que tardei tanto en escrever? Non é que vos tivera esquecidos, senón que, como xa dixen antes, pasei os dous primeiros días descansando, sen folgos sen para apenas respirar, e os outros dous restantes facendo tres cartos do mesmo... E agora chega Reis e outra vez a festa... Sen dúbida, o cumio para o Nadal, a millor festa deste fenómeno entrañable chamado Navidá... Lembro que de pequeno era a millor noite do ano... Ogallá me volvera a sentir así, pero tódalas ilusións, desexos e esperanzas aparecían nese momento e soamente en Reis podían ser cumpridos... Por que? Por que algo que non existe pode chegar a facernos tan felices? A felicidade pode estar nas cousas que non existen?...